bip.gov.pl
A A A K

SmodBIP

KONCEPCJA PROGRAMOWO-ORGANIZACYJNA

Szczecin, dn. 13.06.2021 r.

Tomasz Lewandowski

Koncepcja programowo-organizacyjna

Teatru Lalek „Pleciuga”

Teatr Lalek Pleciuga, dzięki sprawnemu zarządzaniu obecnego Dyrektora oraz przychylności Organizatora, plasuje się na wysokiej pozycji wśród polskich instytucji kultury. Dobra kondycja finansowa i strukturalna oraz nowoczesne zaplecze techniczne Teatru sprawiają, że najpilniejsze zadanie przyszłego Dyrektora oraz jego współpracowników nie skupi się – jak w wielu przypadkach bywa – na organizacji remontów, lecz na działalności kulturalnej oraz kształtowaniu wizerunku Teatru jako instytucji otwartej, poszukującej, ale też dumnej i czerpiącej z bogatej historii i dorobku artystycznego. Motywującym do działania jest fakt, że władze, czyli Organizator Teatru, od wielu lat udowadniają, że kultura jest ważnym obszarem dla rozwoju oraz budowania charakteru miasta. Poniżej przedstawiam własną wizję ewolucji Teatru w różnych jego aspektach.

Edukacja

Proponuję, aby działania edukacyjne wynikały przede wszystkim ze ścisłej współpracy z nauczycielami i pedagogami, świadomymi aktualnych, realnych potrzeb
i problemów dzieci oraz młodzieży.

Chciałbym również powołać Edukacyjną Radę Programową, która pod koniec lub na początku sezonu miałaby okazję zgłaszać swoje propozycje i omawiać je z pracownikami Teatru oraz przedstawicielami innych placówek. Byłoby to pole do bezpośredniej dyskusji na linii szkoła-teatr, a także szansa na integrację środowiska oświaty w regionie.

Po pierwszym tygodniu prób do spektakli organizowana byłaby próba czytana dla nauczycieli, połączona z dyskusją i wymianą myśli, niejako włączająca pedagogów w proces
i tym samym stanowiąca zachętę do powrotu do teatru po powstaniu spektaklu.

Zakładam też organizowanie tzw. premier belferskich, podczas których nauczyciele omawialiby problematykę przedstawień oraz dostawali pakiety metodyczne, stanowiące gotowe pomysły oraz inspiracje do pracy z podopiecznymi.

Większa część materiałów dostępna byłaby w formie wirtualnej, co daje możliwość dotarcia do szerszego grona oraz ogranicza koszty związane z dystrybucją.

Nawiążemy też współpracę z Ośrodkiem Kształcenia Nauczycieli, w ramach której będziemy organizować warsztaty. Część z nich byłaby zrealizowana w ramach etatu przez dramaturżkę, kierowniczkę literacką Magdalenę Mrozińską, która ma duże doświadczenie w prowadzeniu zajęć metodycznych dla nauczycieli i bibliotekarzy o metodach pracy z dziećmi na bazie literatury i dramatu (podobne warsztaty przeprowadziła m.in. w Bibliotece Narodowej
w Warszawie, w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Gdańsku, w Bibliotece Publicznej
m. st. Warszawy).

Uważam za bardzo istotne, aby współpracować z Instytutem Teatralnym (m.in. w ramach krzewienia idei teatru Jana Dormana) oraz z Centrum Sztuki Dziecka.

W Teatrze otwarte zostaną zajęcia warsztatowe (np. plastyczne, aktorskie, animacyjne), łączące pokolenia, odbywające się zarówno w stałych cyklach, jak i związane
z jednorazowymi akcjami w ramach ferii zimowych czy lata w mieście.

Aktorzy i stały teatralny zespół twórców będzie też organizował okołoteatralne akcje- np. Bajki-uciszajki (czytania bajek, połączonych z dźwiękiem, służące wyciszeniu i kształtowaniu umiejętności skupienia uwagi w dzisiejszym przebodźcowanym świecie).

Zależy mi bardzo na włączeniu w życie teatralne osób dotkniętych niepełnosprawnościami. Planuję stworzenie warsztatów, dostępnych dla dzieci z różnymi dysfunkcjami, zwieńczeniem których byłoby wydarzenie artystyczne (etiuda/piosenka) przygotowane wraz z zespołem aktorskim. W perspektywie czasu pragnę włączać w repertuar spektakle przygotowywane z myślą o widzach z zaburzeniami wzroku czy słuchu.

Rola dramaturga w teatrze

Na stanowisko dramaturga chciałbym powołać, wcześniej wspomnianą, Panią Magdalenę Mrozińską, która z wykształcenia jest dziennikarką i filolożką włoską, ma również uprawnienia pedagogiczne i doświadczenie w pracy warsztatowej z dziećmi. Mrozińska będzie czuwała nad jakością i różnorodnością repertuarową. Oprócz doradzania w zakresie doboru spektakli i czuwania nad tekstami na etapie ich realizacji, w ramach etatu będzie brała udział w projektach okołoteatralnych, wymagających przygotowania literackiego – to m.in. akcja „Bajki wyciszajki”, czy spektakle okolicznościowe (w tym bożonarodzeniowe) realizowane we własnym, wewnętrznym gronie.

Wizja teatru Mrozińskiej oparta jest na różnorodności i dbaniu zarówno o jakość artystyczną spektakli, jak i realną wizję pozyskiwania widza i zarobku. Funkcjonować będzie scena dziecięca, młodzieżowa i dla dorosłych, z przewagą tej pierwszej. Ich wspólnym mianownikiem będzie wykorzystywanie środków wyrazu z zakresu teatru lalek i teatru formy.

Repertuar

Proponuję wprowadzenie tytułów adresowanych precyzyjnie do różnych grup wiekowych,
z naciskiem położonym na następujące funkcje teatru lalek:

  • inicjacja teatralna,

  • edukacja (spektakle wsparte merytorycznie materiałami dydaktycznymi
    i warsztatami),

  • nowe teksty dramatyczne,

  • teatr zaangażowany lokalnie (spektakle realizowane dla / z mieszkańcami konkretnych, dzielnic lub grup społecznych miasta),

  • eksperyment / nowe formy ekspresji,

  • inicjatywy aktorskie,

  • Scena Spotkań (teatr/muzyka/taniec/performance);

W każdym sezonie planuję realizację 4 – 5 premier wypełniających kolejno założenia:

  • nowego tytułu dla dzieci lub młodzieży,

  • dużego tytułu (wyjaśnienie poniżej) dla dzieci w wieku szkolnym,

  • tytułu dla dorosłych,

  • spektaklu inicjacyjnego (wyjaśnienie poniżej),

  • eksperymentu / zderzenia z nieznanym;

Proponowane „duże” tytuły (np. Pinokio, Oz, Piękna i Bestia, Arabella, etc.) powinny być odczytywane na nowo, wykorzystywać znane archetypy, czy szkielety fabularne do opowiedzenia współczesnych historii, aktualnie odnoszących się do wyobraźni młodego Widza.

Ponadto jak najczęściej należy wprowadzać do repertuaru współczesne pozycje polskiego dramatu dla dzieci i młodzieży (Guśniowska, Prześluga, Jarosz, Mrozińska, Wojtyszko), oraz tytuły oparte o kanon lektur szkolnych (Jansson, Lindgren, Makuszyński, Tuwim, Biblia).

Niezwykle ważnym elementem budowania repertuaru TLP będzie zapraszanie do współpracy najciekawszych twórców teatru plastycznego z Polski i Europy m. in: Paweł Aigner, Konrad Dworakowski, Robert Jarosz, Anna Nowicka, Honorata Mierzejewska, Jakub Krofta, Arkadiusz Buszko, Martyna Majewska, Joanna Zdrada, Paweł Chomczyk, Joanna Gerigk, Przemysław Jaszczak, Agnieszka Błaszczak, Marta Streker, Duda Paiva, Torsten Gesser. Michael Fogel,).

Zaufanie do zapraszanych reżyserów wiąże się z akceptacją wybranych przez nich realizatorów.

W przypadku konieczności pomocy w doborze współpracowników, moje sugestie będą dotyczyć m.in. następujących artystów w poszczególnych branżach:

  • scenografia – Zuzanna Srebrna, Matylda Kotlińska, Marika Wojciechowska, Pavel Hubička;

  • muzyka - Piotr Nazaruk, Sambor Dudziński, Piotr Klimek, Filip Sternal, Mateusz Czarnowski, Bartek Orłowski.

Niejednokrotnie mylący termin „spektakl inicjacyjny” rozumiem, jako pierwsze spotkanie
z teatrem, które następować może w różnym wieku i na różnym etapie świadomości kulturowej Odbiorcy. Najczęściej na myśl przychodzą tutaj „widowiska dla najnajów”, które – przy całej swojej wartościowości i niewątpliwym znaczeniu wychowawczym – nie mogą wyczerpywać formuły Pierwszego Spotkania, chociażby z tego powodu, iż dla większości dzieci (szczególnie spoza dużych ośrodków i bogatych dzielnic mieszczańskich) następuje ono najwcześniej w klasach 1 – 3 szkoły podstawowej, a całkiem spory odsetek młodzieży pojawia się pierwszy raz w teatrze (zazwyczaj dramatycznym) dopiero na poziomie gimnazjum. Są też takie grupy wykluczenia, do których teatr musi wyjść ze swojej siedziby, zamiast czekać na ich wizytę. Stąd poprzez inicjacyjną pozycję repertuarową mam na myśli tytuł dedykowany różnym, szczegółowo opisanym grupom wiekowym, obudowany narzędziami do jego przyjęcia, zrozumienia i interpretacji, budujący w Odbiorcy chęć ponownego odwiedzenia teatru. Sztuka powinna być realizowana ze wsparciem odpowiedniej ilości materiałów dydaktycznych (narzędzi dla nauczycieli), działań warsztatowych oraz okołospektaklowych (wystawa, kampania informacyjna, gra miejska) oraz – w miarę możliwości – sposobów na uzyskanie sprzężenia zwrotnego od grup docelowych.

Równolegle do budowania pozycji repertuarowych swoją – niezobligowaną ilością premier – działalność powinna mieć Scena Spotkań, na której odbywać się mają wydarzenia, które wychodzą poza klasyczne ramy teatru, np. inscenizowany koncert, czy performance oraz Scena Inicjatyw Aktorskich, która motywuje zespół artystyczny do własnych form wypowiedzi teatralnej. Osobnym działaniem, które w odmienny sposób oddziałuje z tkanką miasta są projekty dedykowane lokalnym społecznościom: dzielnicom, grupom kulturowym, konkretnym podwórkom. Realizacje oparte o pracę warsztatową z lokalnymi mieszkańcami
i przygotowane w oparciu o nią działania teatralne w przestrzeni miasta (zazwyczaj przeprowadzane w okresie letnim / wakacyjnym) stają się niejednokrotnie wspaniałym narzędziem inicjacji teatralnej, rewitalizacji kulturalnej zaniedbanych dzielnic i włączania
w kulturę grup z niej wykluczonych.

W uzupełnieniu działań tworzących repertuar sceniczny TLP proponuję wprowadzić, cieszące

się coraz większym powodzeniem, czytania performatywne współczesnych tekstów

dramatycznych, a także wystawy prac scenografów zapraszanych do teatru. Warto zastanowić się nad stworzeniem warsztatowej dziecięcej grupy teatralnej.

Zespół Aktorski

Chcę w pełni wykorzystać ogromny potencjał zespołu aktorskiego Teatru Lalek Pleciuga. Realizacje będą planowane z dbałością o artystyczny rozwoju poszczególnych artystów. Wierzę w ideę gry zespołowej. Zespołowość jest wielką szansą subwencjonowanych teatrów repertuarowych.

Chcąc skonstruować – na potrzeby niniejszego Programu - przykładowy repertuar na sezon 2021/2022, pragnąłbym zestawić kilka skrajnych estetyk reprezentujących wyrazistych twórców, aktywnie tworzących mainstream europejskiego teatru lalek.

I tak, w zakładanym repertuarze sezonu rozpoczynanego we wrześniu 2021 TLP mógłby wystawić kolejno:

  • „Zaczarowany Fortepian” Jan Wilkowski reż. Honorata Mierzejewska -Mikosza - na 100 rocznicę urodzin artysty, (spektakl inicjacyjny),

  • „Republika marzeń” reż. Agnieszka Błaszczak – teatr plastyczny - spektakl oparty na twórczości Grzegorza Ciechowskiego i zespołu Republika, (tytuł dla Dorosłych),

  • „Dzieci z Bullerbyn” reż. Przemysław Jaszczak – lektura dla klasy III, (duży tytuł dla dzieci w wieku szkolnym),

  • „Nie-złe ziółka” - reż. Paweł Aigner – familijny musical o znanych bajkowych antybohaterach (nowy tytuł dla dzieci i młodzieży),

  • Repertuar może być uzupełniony o inicjatywy odaktorskie, program muzyczny oraz cykliczne działania warsztatowe. Pragnąłbym również wprowadzić tradycję czytania performatywnego nowych tekstów dramatycznych.

W sezonie 2022/2023 chciałbym postawić akcent na kooperacje z innymi teatrami, oraz pozyskiwanie na nie środków zewnętrznych tj. Fundusz Wyszehradzki, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego i inne.

  • „Ballady i romanse – live” scenariusz i reżyseria: Joanna Zdrada. (eksperyment/ zderzenie z nieznanym).

Będzie to projekt teatralno-muzyczny o charakterze komparatystycznym, uwzględniający wspólne dziedzictwo kulturowe Europy Środkowej doby romantyzmu.

Punkt wyjścia stanowić będzie adaptacja sceniczna powstałych w okresie romantyzmu ballad wywodzących się z krajów V4 – Czech, Węgier, Słowacji i Polski.

Gra słów i wyobraźni, elementy horroru, psychologicznego thrillera i społecznego dramatu,

to tylko niektóre spośród możliwych kierunków interpretacyjnych dla tekstów takich

autorów jak: J. Erben (CZ), P.O. Hviezdoslav (SK), S. Petofi (HU) czy A. Mickiewicz (PL).

Kooperacja teatrów: Teatr Lalek Pleciuga – Polska. Divadlo Radost – Czechy, Bábkové divadlo na Rázcestí – Słowacja (aktorzy), Annamária Kiss Kósa – Węgry (scenografia) – finansowanie z Funduszu Wyszehradzkiego.

  • „Koralina” reż. Paweł Chomczyk (duży tytuł dla dzieci w wieku szkolnym),

  • Autorski spektakl Jakuba Krofty i Marii Wojtyszko – (nowy tytuł dla dzieci
    i młodzieży),

  • Spektakl dla najnajów reż. Tomasz Maśląkowski – (spektakl inicjacyjny),

  • „Pleciuga bliżej Was” - wspólny wakacyjny projekt z „Teatrem Biuro Podróży” Pawła Szkotaka. Spektakl plenerowy – finansowanie MKiDN;

Proponowany repertuar na sezon 2023/2024.

  • „Bajkoterapia – czyli bajki-pomagajki dla małych i dużych” - reż Alicja Morawska-Rubczak- (spektakl inicjacyjny)

  • spektakl muzyczny reż. Konrad Dworakowski – ( nowy tytuł dla dzieci i młodzieży)

  • Warsztaty aktorskie i autorski spektakl z cyklu „droga mistrzów” - Duda Paiva – finansowanie z projektu Kreatywna Europa -(ekspery ment/ zderzenie z nieznanym )

  • Folwark zwierzęcy reż. Piotr Ratajczak – (spektakl dla Dorosłych)

  • „Teatr u Ciebie” - reż. Arkadiusz Buszko – Cykl spektakli plenerowych, warsztatów, dla społeczności (wybranych dzielnic), do których teatr nie dociera - projekt realizowany z MOPS w Szczecinie.

Myśląc o sezonie 2024/2025 proponowałbym twórców, którzy już teraz wyrazili zainteresowanie współpracą z zespołem TLP: Magda Streker, Anna Nowicka, Robert Drobnuich. Myślę również o podjęciu kooperacji z Das Weitere Theater z Berlina w spektaklu reż. Michaela Fogela, oraz zrealizowania dyplomu reżyserskiego na Wydziale Lalkarskim Akademi Sztuk Teatralnych w Krakowie (filia we Wrocławiu).

Kreowanie wizerunku Teatru Lalek Pleciuga w Internecie i w przestrzeni miasta oraz działania towarzyszące.

  1. Internet

Ukierunkowany Content Marketing

- określenie:

  • Kim dokładnie jest odbiorca teatru, czy też poszczególnego spektaklu?

  • Do jakiego widza chcemy dotrzeć z danym tematem?

  • Jakimi środkami wyrazu chcemy się posługiwać w danym przypadku?

Czy bardziej adekwatne będzie dotarcie bezpośrednio do młodzieży (w przypadku spektaklu dedykowanego jej właśnie), czy do rodzica/pedagoga? W jaki sposób?

  • Różnicowanie komunikatu kierowanego do dziennikarzy/szkół/rodziców dzieci;

- Optymalizacja SEO - Zadbanie o poprawę widoczności teatru w wynikach wyszukiwania.

Media społecznościowe

- Wzmocnienie obecności w mediach społecznościowych – Instagram, Facebook, YouTube,

uruchomienie profilu na TikToku - wraz z określeniem charakteru tej obecności

(informacyjna? Odsłaniająca kulisy? Angażująca w interakcję?) i uwzględnieniem grupy

odbiorców (Instagram, TikTok – młodzież, Facebook – rodzice dzieci, nauczyciele, itd.),

- Posty sponsorowane na Facebooku,

- Instastories na Instagramie – kontakt na bieżąco, umożliwienie twórcom tymczasowego

„przejęcia” konta w trakcie przygotowań do premiery, odsłanianie kulis pracy,

- Osobne wydarzenia na Facebooku,

- Aktywność w grupach na Facebooku („Kultura online dla dzieci”, grupy dot. warsztatów

artystycznych itd.).

Materiały video – video marketing

- Filmy typu MAKING OF z przygotowań do premiery – wypowiedzi twórców, aktorów, pedagoga teatralnego udostępniane zarówno na kanale YouTube, jak i w mediach typu Instagram czy Facebook; materiały w różnych formach, dedykowane różnym odbiorcom – zarówno przybliżające problematykę spektaklu rodzicomM czy pedagogom, jak i angażujące młodzież (TikTok);

- Transmitowane w sieci (np. na Facebooku) „lekcje teatralne”, dyskusje po spektaklach, filmy ukazujące charakter pracy poszczególnych działów – nie tylko to, co dzieje się na scenie, ale także w kulisach (na przykład w pracowniach konstrukcyjnych, elektroakustycznych, w pracy garderobianej, w dziale marketingu itp.);

- Materiały przybliżające w sposób przystępny dla dzieci świat lalkarstwa – „słownik” konstruktora lalkowego, plastyka, kostiumografa, itd.;

- Aktywna platforma VOD (w czasie ewentualnego ponownego lockdownu spektakle online transmitowane na żywo/nagrane w najwyższej jakości).

Tendencje wydają się być od dłuższego czasu takie, że film wiedzie prym nad obrazem i tekstem. Zatrzymuje uwagę widza na dłużej, instastories pozwalają wrzucać relację „na gorąco”, filmy typu „teaser” (np. z próby), czy „making of” ukazują charakter danego wydarzenia jeszcze zanim się odbędzie.

E-mail marketing

- newsletter regularnie nadsyłany do miejsc i grup potencjalnie zainteresowanych odwiedzeniem teatru z uwzględnieniem tzw. przycisku call to action.

Dzięki wysyłanemu regularnie newsletterowi pozostajemy w stałym kontakcie
z odbiorcami. Może on pełnić funkcję zarówno informacyjną, jak i ujawniającą kulisy naszej pracy, umożliwia także monitorowanie stanu zadowolenia z naszych działań.

2. Internet i wydawnictwa (programy, plakaty, ulotki)

- Spójna identyfikacja wizualna.

3. Przestrzeń miejska i pozostałe działania reklama outdoor’owa

- citylighty z reklamą teatru (np. plakatami) w ruchliwych miejscach miasta,

- billboardy,

- reklamy na ekranach w środkach komunikacji miejskiej (zwłaszcza materiały video),

Wydawnictwa (programy, ulotki),

- poszerzenie dystrybucji materiałów drukowanych teatru o nowe miejsca (księgarnie, szkoły, punkty przedszkolne, kąciki zabaw itp.);

Akcje w przestrzeni miasta

- akcje z udziałem aktorów na Placu Teatralnym, przy Fontannie Muzycznej, itp.,

- warsztaty i spektakle plenerowe,

- warsztaty tematyczne w szkołach (nie tylko z pracy aktora, ale także np. dotyczące

tworzenia lalek, koncepcji scenograficznej, teatru „od kuchni” itp.),

- otwarte próby generalne z możliwością zajrzenia w kulisy, rozmowy po spektaklu.

Udział w:

  • festiwalach teatralnych

  • programach typu Teatr Polska,

  • programach ministerialnych, interregach itp.

Zmiana funkcji BOW

Klasycznie funkcjonujące Biura Obsługi Widzów w większości teatrów zamieniają się
w prężnie działające Biura Promocji, niejednokrotnie połączone z impresariatem
i nowocześnie prowadzonym działem sprzedaży. Proces ten nie musi następować w sposób gwałtowny, jednak powinien rozpocząć się jak najszybciej. Jako dodatkową kompetencję specjalisty ds. obsługi widza, lub stałe zlecenie zewnętrzn,e należy koniecznie wprowadzić
w trybie pilnym stanowisko twórcy i moderatora serwisów internetowych Teatru (strona www, fb, twitter, instagram), stanowiących główny kanał komunikacyjny TLP.
Ta modyfikacja może odbyć się poprzez przegląd i ponowne stworzenie dokumentów zakresu obowiązków dla pracowników działu administracji.

Pozyskiwanie środków zewnętrznych

Współpraca ze specjalistą ds. pozyskiwania środków, uwzględniająca jego wynagrodzenie

w ramach pozyskanych dotacji, oraz moje doświadczenie, bez wątpienia wygeneruje

dodatkowe projekty artystyczne i inwestycyjne bez konieczności zwiększania zatrudnienia.

Poniżej przykładowe źródła finansowania na realizację produkcji teatralnych oraz infrastrukturę Teatru.

Program Kultura współfinansowany z Funduszy Norweskich i Europejskich Obszarów Gospodarczych (EOG),

Kreatywna Europa - program Unii Europejskiej oferujący finansowe wsparcie dla sektorów kultury, audiowizualnego i kreatywnych,

Międzynarodowy Fundusz Wyszehradzki - Granty Wyszehradzkie,

programy ogłaszane przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego,

Fundusze polsko-niemieckie,

Narodowy instytut wolności;

Dostępność dla niepełnosprawnych

Zwrócenie się TLP w kierunku różnych grup wykluczenia z kultury powinno objąć również odbiorców z różnym stopniem niepełnosprawności zmysłów. Środki na umożliwienie odbioru spektaklu dla osób niesłyszących, oraz przygotowanie adaptacji na
słuchowiska / zmysłowiska dla osób z upośledzeniem wzroku mogą być pozyskane z PFRON. Dobre praktyki udostępniania przedstawień dla osób z upośledzeniami czerpać można
z doświadczeń teatrów w Opolu, Poznaniu, Łodzi i Wrocławiu oraz ośrodków dedykowanych społecznościom niepełnosprawnych (PZG i PZN) posiadających własne inicjatywy artystyczne.

Potrzeba zewnętrznego wsparcia merytorycznego

Ścisła współpraca repertuarowa i merytoryczna z jednostkami i instytucjami:

  • Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu,

  • Instytutem Teatralnym im. Z.Raszewskiego w Warszawie,

  • Lokalnymi ośrodkami MOPS, PZG i PZN oraz związkami mniejszości kulturowych,

  • Lokalnymi uczelniami wyższymi: Akademia Sztuki,

  • PWST w Warszawie / Białymstoku oraz Krakowie / Wrocławiu (praktyki reżyserskie),

  • Wymiana doświadczeń i materiałów z sąsiednimi, zbliżonymi skalą scenami lalkowymi w Toruniu, Kielcach, Warszawie, Łodzi, Białymstoku, Wrocławiu i Opolu.

Otwarcie na wolontariat

Projekty warsztatowe i zaangażowane społecznie mogą być realizowane ze wsparciem młodzieży z klas o profilu artystycznym i ochotników „z miasta”, co zwiększy pole ich oddziaływania i otworzy teatr na młodzież w wieku starszym i studentów.

Otwarcie na inne dziedziny sztuki

Teatr, jako synkretyczna forma ekspresji, w naturalny sposób jest zwornikiem wielu dziedzin sztuki. Poza opisaną powyżej inicjatywą Sceny Spotkań, w progach Teatru Lalek Pleciuga, gościć powinny wystawy plastyczne, eksperymentatoria muzyczne, pokazy filmowe
i warsztaty fotograficzne, gromadzone wokół idei najnowszej premiery, konkretnego artysty lub przewodniego hasła danego sezonu artystycznego.

Współpraca z otoczeniem

Myślę, że istotne dla przyszłego funkcjonowania Teatru będzie stworzenie środowiska ludzi interesujących i pasjonujących się teatrem tj. „Ludzi teatru”. Taki zabieg uda się przez m.in. utworzenie stowarzyszenia funkcjonującego przy Pleciudze. Wartość takiego podmiotu jest nieoceniona w organizowaniu wydarzeń okołoteatralnych np. Dnia Dziecka, Dnia Teatru, Światowego Dnia Lalkarza oraz przede wszystkim w tworzeniu bliskości otoczenia
z Teatrem.

Teatr Lalek Pleciuga w mojej koncepcji będzie miejscem otwartym na współpracę
z wszelkimi interesariuszami na wszelkich możliwych polach współdziałania – przede wszystkim z innymi instytucjami zajmującymi się kulturą i edukacją w Szczecinie i regionie. Uważam za istotną, współpracę z domami kultury w mieście i regionie – by tam również prezentować swoje spektakle i zachęcać publiczność do odwiedzania siedziby Teatru.

Bardzo ważna będzie współdziałanie z domami dziecka i innymi placówkami o podobnym charakterze – chętnie zorganizujemy u nich np. czytania performatywne, przegląd spektakli lub zaprosimy je na spektakl do Teatru.

Pamiętać należy, także o współpracy z naszymi zachodnimi sąsiadami. Mam tu na myśli m.in.

Teatr w Schwed, Theater des Lachenes z Frankfurtu nad Odrą, Das Weitere Theater z Berlina. Ewentualna kooperacja jest interesująca nie tylko ze względów artystycznych, ale również ze względów ekonomicznych (możliwość realizacji wspólnych projektów unijnych). Chciałbym również skorzystać z nawiązanych wcześniej kontaktów z: Divadlo Radost (Czechy)
i Bábkové divadlo (Słowacja).

Szczecin, dn. 07.09.2021 r.

Tomasz Lewandowski

Aneks do koncepcji programowo-organizacyjnej

Teatru Lalek „Pleciuga” dot. sezonu 2021/2022

Planowane spektakle i wydarzenia okołoteatralne:

  • październik – warsztaty dla zespołu aktorskiego z Agatą Dudą-Gracz,

  • listopad – obchody 100-lecia urodzin Jana Wilkowskiego, na które złoży się czytanie performatywne sztuki „My i krasnoludki” (reż. Błażej Peszek) dla dzieci wczesnoszkolnych, połączone z warsztatami, wystawa poświęcona śladowi

J. Wilkowskiego w Szczecinie, prelekcja prof. Marka Waszkiela oraz dyskusja

o Twórcy.

  • listopad – „Tu rządzą lalki”, reż. Artur Romański – familijny spektakl-koncert, zapoznający widzów z różnymi formami lalek teatralnych. Do napisania piosenek zaproszonych zostało kilkunastu polskich tekściarzy i dramaturgów, m. in. Artur Andrus, Michał Rusinek, Artur Barciś, Jacek Poniedzielski, Malina Prześluga, Marta Guśniowska, Michał Walczak, Tomasz Jachimek.

  • grudzień – „Choinka z bajkami”, spektakl świąteczny, reż. Lena Alberska,

  • marzec – autorski projekt Marka Idzikowskiego (scenariusz i reżyseria), spektakl inicjacyjny,

  • czerwiec – Magdalena Mrozińska „Nie-złe ziółka” – reż. Paweł Aigner – familijny musical o znanych bajkowych antybohaterach, nowy tytuł dla dzieci i młodzieży,

  • Repertuar może być uzupełniony o inicjatywy odaktorskie, program muzyczny oraz cykliczne działania warsztatowe. Pragnąłbym również wprowadzić tradycję czytania performatywnego nowych tekstów dramatycznych.



Opublikował: Iwona Zys
Publikacja dnia: 08.09.2021
Podpisał: Paweł Studziński
Dokument z dnia: 07.09.2021
Dokument oglądany razy: 342